به نام خدا


رؤساي سه گانه محترم جمهوري اسلامي ايران

پس از گذشت قريب به دو ماه از بازداشت تني چند از نيروهاي ملي ـ مذهبي (تقي رحماني ـ هدي صابر ـ امير طيراني ـ رضا عليجاني)، ملاقات با خانواده‌ها ميسر گشت. اما اين ملاقات‌ها بيش از گذشته، موجب نگراني و اعتراض خانواده‌ها گشت. شرايط نامساعد و وضعيت جسمي بسيار نگران‌كننده بازداشت‌شدگان در ملاقات‌ها كاملا مشهود بود و خانواده‌ها نسبت به سلامتي و وضعيت جسمي عزيزان خود احساس خطر جدي مي‌نمايند و از مسئولان، تقاضاي اقدام عاجل و قاطع دارند.

1 ـ ملاقات امير طيراني در تاريخ 12/5/82 ، رضا عليجاني در تاريخ 14/5/82، تقي رحماني 19/5/82 و هدي صابر 20/5/82 در زندان اوين انجام شد.
2 ـ در پي مراجعات خانواده‌ها به بخش كامپيوتر و مرور ليست زندانيان و حتي مراجعه به اطلاعات اوين، روشن شد كه پس از گذشت قريب به دو ماه از بازداشت عزيزان ما تاكنون اسامي بازداشت شدگان ملي ـ مذهبي در ليست رايانه موجود نمي‌باشد تا جايي كه برخي از مسئولان زندان از حضور اين افراد در زندان اظهار بي‌اطلاعي مي‌نمودند.
3 ـ ‌در اين ملاقات‌ها عزيزان ما دچار كاهش وزن‌هاي چشمگير شده بودند تا جايي كه بازداشت‌شدگان در لحظه‌هاي ابتداي ديدار، ختي براي فرزندان و مادران قابل شناسايي نبودند و ملاقات‌ها با اعتراض خانواده‌ها نسبت به وضعيت جسمي بازداشت‌شدگان همراه بود. پس از اين ديدارها، خانواده‌ها و به ويژه فرزندان آسيب روحي و رواني جدي ديده‌اند و اشك و آه ارمغان ملاقات‌هاي عزيزان ما، براي پدران و مادران بي‌پناهي است كه فرزندان خود را در بدترين وضعيت جسمي ديدند.
4 ـ هواخوري بازداشت‌شدگان به طور مرتب انجام نشده و درصورت انجام فقط 10 دقيقه در روز بوده است.
5 ـ بازداشت‌شدگان از زمان بازداشت در سلول انفرادي بوده‌اند.
6 ـ برخي از عزيزان ما در سلول‌هاي انفرادي دچار بيماري‌هاي جديد و تشديد بيماري‌هاي قبلي شده‌اند و اين مسئله به شدت موجب نگراني خانواده‌هاست. عدم درمان اين بيماري‌ها موجب تشديد فشار بر روي آنها شده و تا مرز از پاي درآوردن بيمار پيش رفته است.
7 ـ فشار روحي و رواني بر روي بازداشت‌شدگان زياد بوده و اين امر در ملاقات‌ها و نحوه اعتراضشان كاملا واضح و روشن بود.
8 - آنها از امكانات اوليه و بسيار محدود سلول‌هاي انفرادي هم محروم بوده‌اند، از جمله تغذيه (مثلا از هر گونه ميوه و لبنيات و ... ) ، بهداشت حتي دستشويي به موقع (برخي از بازداشت‌شدگان در طي مدت بازداشت دچار بيماري تكرر ادرار شده‌اند) و هواخوري روزانه در هر روز كه حتي رنگ پوست آنها تغيير كرده بود.
9 ـ بازداشت شدگان در ايزوله مطلق واقع شدند. آنها از دسترسي به روزنامه، كتاب و نوشته و امكان نوشتن محرومند. حتي در ملاقات‌ها اجازه داده نشد كه كوچكترين خبري به آنها گفته شود.
10 ـ در ملاقات‌ها اعلام شد كه صحبت در مورد وضعيت پرونده و اتمام يا عدم اتمام مرحله مقدماتي يا روشن شدن اتهامات و يا حتي نحوه نگهداري بازداشت شدگان ممنوع است و به محض صحبتي در اين زمينه ملاقات را قطع مي‌كردند و ديدار خانوادگي را با تنش مواجه مي‌ساختند.
11 ـ ملاقات‌ها با حضور تعداد زيادي از ماموران انجام مي‌شد كه دخالت مكرر و ناشايست آنها و تهديد به قطع ملاقات‌ها فضا را با اضطراب و فشار رواني از جمله براي فرزندان و خانواده‌ها و افراد بازداشت‌شده آكنده مي‌نمود.
12 ـ عزيزان ما به لحاظ روحي از وضعيت بسيار خوبي برخوردار بودند و اعتراض خود را به اقدام غيرقانون و غيرانساني با خود اظهار مي‌داشتند و نسبت به برخوردهاي صورت پذيرفته و بازداشت خود معترض بودند و خود را بي‌گناه مي‌دانستند.
13 ـ برخي از بازداشت‌شدگان نسبت به عدم تفهيم اتهام خود معترض بودند.
مسئولان محترم
هر چند در ابتداي دستگيري‌ها نيز بسياري را باور بر اين بود كه اين افراد از اتهام دست داشتن در اغتشاشات وحوادث ماههاي اخير مبري هستند و حتي وزارت اطلاعات نيز چنين اتهامي را نپذيرفت و تاكنون هيچ گونه مدركي نيز ارائه نشده است، اما اكنون كه بازداشت‌شدگان حتي بر عدم تفهيم خود در طي قريب به دو ماه صحه مي‌گذارند، پيداست كه عزيزان ما حتي از نقطه نظر بازجويان و بازداشت‌كنندگان نيز اتهامي ندارند. اما سؤال اينجاست كه اين بازداشت موقت دو ماهه و سلول‌هاي انفرادي و عدم ملاقات با وكيل و حتي كوچكترين تماس با خانواده با چه توجيه عقلي، حقوقي، انساني و اخلاقي صورت مي‌پذيرد؟
اين در حالي است كه اين گونه بازداشت‌ها و برخوردها براي ايران، نظام و دين بسيار پرهزينه بوده و در شرايط حساس كنوني كه همه خطر را گوشزد مي‌كنند به اعتبار بين‌المللي ما ضربات مهمي را وارد مي‌نمايد.
ما خانواده‌هاي بازداشت شدگان ملي ـ مذهبي با انتشار اين نامه به خطر افتادن جدي سلامت و جان عزيزان خود را به سران سه قوه و مسئولان و پيگيران، مصرانه و با تأكيد اعلام مي‌نماييم و خواستار پاسخگويي به خواسته‌هاي به حق و قانوني و انساني خود مي‌باشيم:
1 ـ آزادي هر چه سريعتر بازداشت‌شدگان
2 ـ روشن شدن وضعيت پرونده، اتهامات و دلايل اتهام و برگزاري دادگاه علني با حضور هيئت منصفه.
3 ـ اعزام تيم پزشكي معتمد خانواده‌ها و كميسيون اصل نود و كميسيون بهداشت مجلس شوراي اسلامي
ما خانواده‌ها، خواهان اقدام عاجل و قاطع شما مي‌باشيم و چنانچه به نگراني‌هاي جدي ما از جمله عدم امنيت و سلامت جان عزيزان ما پاسخي داده نشود، از طريق اقدامات ديگر و استمداد از حقوق بشر سازمان ملل و مجامع بين‌المللي اقدام خواهيم نمود.

خانواده‌هاي بازداشت‌شدگان ملي ـ مذهبي (تقي رحماني‌ـ هدي صابر ـ امير طيراني ـ رضا عليجاني)
22/5/1382


رونوشت:
ـ رياست محترم و نمايندگان كميسيون اصل نود مجلس شوراي اسلامي
ـ رياست محترم و نمايندگان كميسيون امنيت ملي مجلس شوراي اسلامي
ـ رياست محترم و نمايندگان كميسيون بهداشت مجلس شوراي اسلامي
ـ شوراي عالي امنيت ملي
ـ رياست محترم حقوق بشر اسلامي
ـ كانون وكلاي مدافع حقوق بشر
ـ انجمن صنفي روزنامه‌نگاران
ـ انجمن دفاع از آزادي مطبوعات
ـ كميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد